Achtergrond

SETIA is in 1987 opgericht uit bezorgdheid over de toenemende vrijzinnigheid in de orthodoxe kerken aan de ene kant en over de explosie van charismatische kerken aan de andere kant. Verder trok men zich de toenemende ontvolking van het platteland aan. SETIA wil onder het motto Uit de desa, Voor de desa het evangelie van Christus verkondigen tot in alle uithoeken van het land. Ze wil daarmee een opwekking teweegbrengen in de bestaande kerken en de charismatische beweging een halt toeroepen.

SETIA werkt met verschillende orthodoxe kerken samen. Op plaatsen waar nog geen kerk was, of waar de bestaande kerk SETIA niet accepteerde zijn Setia-kerken opgericht (al meer dan 300). De opleiding, waarvan de campus tot voorkort was gesitueerd in Zuid-Jakarta, heeft intussen dependances in verschillende provincies, o.a.  West-Kalimantan (Ngabang), Zuid-Sulawesi (Seriti), Nias, Noord-Sumatra, NTT (West-Sumba), Papua (o.a. Wamena, Merauke).

SETIA houdt vast aan de bijbel als het geopenbaarde Woord van God. In haar 'geloofs-uitspraak' baseert SETIA zich niet alleen op de Apostolische Geloofsbelijdenis, maar ook op de Drie Formulieren van Eenheid. Ook de drie 'Sola's' van de Reformatie (Sola Scriptura, Sola Gratia en Sola Fide) worden met nadruk vermeld. SETIA bevindt zich hiermee in de reformatorische traditie en laat zich typeren met woorden als non-liberaal, non-charismatisch en non-arminiaans. In de beginjaren stelde SETIA zich nogal neutraal en interkerkelijk op, maar dit heeft geleid tot grote onzekerheid over de identiteit van school en kerken.

In de jaren 90 kwam SETIA via LITINDO in contact met de zending van de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt (GKV) in Nederland. Dit contact liep uit op een verzoek om enkele docenten, die SETIA zouden kunnen helpen om zich te ontwikkelen tot een gereformeerde opleiding. De GKV zijn via haar zendende instanties positief op deze hulpvraag ingegaan. De toenmalige Indonesiaraad heeft de Groninger Zendingsdeputaten (GZD) toen verzocht het project uit te voeren.

Per 1 januari 2012 is het project overgedragen aan de Overijsselse Zendingsdeputaten (OZD).