Home / Nieuws / Columns

Columns

Lasen en Amien in Nederland


: 18-05-2011

: Sipke Alserda


Wat hadden ze het koud, Lasen en Amien. Maar vooral Lasen. Buiten leek het zulk mooi weer: de zon scheen volop, de lucht was blauw. Maar buiten gekomen rilde hij van de kou. Vooral zondagmorgen, toen het 's nachts nog gevroren bleek te hebben. Zelfs binnen en tijdens de kerkdienst hield hij zijn (geleende) jas nog aan.

Ik heb het over de predikanten Lasen en Amien uit Kalimantan Barat.

Vanaf maandag 28 maart 2011 stond bij de Generale Synode van de GKv de zogenaamde ‘buitenland-week' op het programma. In dat kader kwamen afgevaardigden van allerlei buitenlandse zusterkerken naar Nederland, om dit Synode-onderdeel bij te wonen.
Vanuit onze zusterkerk op Kalimantan Barat (GGRI-KalBar) werden de predikanten Lasen en Amien afgevaardigd. Van vrijdag 25 tot maandag 28 maart logeerden ze bij ons thuis.

Het is de eerste keer, dat er een afvaardiging van KalBar naar Nederland komt. Tot nu toe ging het altijd om afgevaardigden in omgekeerde richting. Dus echt een historische gebeurtenis.

Na een lange en vermoeiende reis kwamen ze vrijdag 25 maart in de vroege morgen aan op Schiphol, waar ze werden opgewacht door ds Groen. Met hem reden ze naar Wezep. En nog diezelfde middag haalde ik hen naar Hoogkerk/Groningen. Toen waren ze wel aan een lange nachtrust toe.
Zaterdagmorgen waren ze weer redelijk fit en klaar om nog wat meer van Nederland te zien. Dat werd die dag de provincie Groningen: een zoute haring bij Lauwersoog en naar de zeehondencrèche in Pieterburen. Allemaal interessant, maar niet allemaal even lekker, volgens hen.
Toen kwamen ze met een eigen wens: zijn hier ook agrariërs, zoals wij zijn. Dus met koeien en met wat landbouw. Het werd een bezoek aan het bedrijf van veehouder Geertsema in Enumatil. Daar keken ze honderduit en aan hun vragen kwam haast geen eind. Tot het hen weer te koud werd...

 

 

Op zondagmorgen waren ze te gast in de kerkdienst van Drachten-ZW, waar ds Lasen na de dienst de gemeente toespraak. Hij bracht niet alleen de groeten, maar ook de dank over van de zusterkerken op KalBar voor alles wat Drachten als zendende kerk, samen met de ondersteunende kerken, heeft betekend. 's Middag deed ds Amien dan nog eens dunnetjes over in de kerkdienst van Hoogkerk. Voor alle partijen een bijzondere ontmoeting. Veel gemeenteleden hadden hun namen wel eens gehoord of gelezen. Maar nu zagen ze hen met eigen ogen. En omgekeerd gold hetzelfde.

Op maandagmorgen 28/04 was er in Hoogkerk juist een ontmoeting van de GKV-predikanten uit de classis Groningen met hun CGK-collega's in uit de stad. Ook deze ontmoeting woonden ds Lasen en ds Amien bij. En ze schroomden niet om vragen te stellen, wanneer hen iets niet duidelijk was.

Wat in elk geval wel duidelijk werd is het verschil in situatie tussen de kerken hier en de kerken op KalBar. In beide gevallen hebben de kerken te maken met secularisatie: de invloed van de wereld is groot. Maar voor de relatief kleine gemeenten op KalBar (maximaal 200 leden) heeft dat toch weer andere gevolgen dan de relatief grote GKV- en CGK-kerken in het ressort van de GKV-classis Groningen. De KalBar-kerken zijn officieel zelfstandig, maar geven duidelijk aan nog steeds de steun van Nederland nodig te hebben. De stadskerken in Groningen hebben de neiging om vooral met zichzelf en interne problemen bezig te zijn.

Op het programma van ds Lasen en Amien stond de Synodeweek centraal. Maar ook ontmoetingen met BBK en de TUK telden. Evenals de hierboven beschreven ontmoetingen.
Het is prachtig om zo de gemeenschap der heiligen te mogen beleven, tot ver over de grenzen van Nederland. En prachtig om wat voor elkaar te mogen betekenen.

Het sturen van zendelingen naar KalBar behoort zo goed als tot het verleden. Ds Jonkman is wat dat betreft aan het afbouwen. Maar de steun van Litindo - het maken en sturen van goede boeken - is nog steeds zeer welkom. Op donderdag 7 april, dus na de Synodeweek, woonden Lasen en Amien een vergadering bij van de Redactieraad van Litindo. Ook hier hielden ze niet afzijdig. Ze verwoordden hun wensen en gaven nadrukkelijk te kennen, dat het werk van Litindo voor hen een reële steun is. We hopen in dat opzicht nog veel voor de broederschap in Indonesië te kunnen betekenen.

Moge de HERE de zusterkerken op KalBar - en alles wat gebeurt om hen vanuit Nederland te steunen - zegenen!


Sipke Alserda

Voorzitter Redactieraad LITINDO