Home / Nieuws / Columns

Columns

Masteropleiding Setia


: 3-12-2010

: Rufus Pos


Twee weken was het maar. Het project waar ik lang naar had uitgezien. Aan de ene kant met verlangen. Aan de andere kant met enige spanning. Hoe zou het gaan? Dit was toch weer anders als "gewoon" lesgeven aan Setia.

 

In de kring van Litindo wordt hard gewerkt aan het uitgeven van een beknopte Gereformeerde Dogmatiek voor het Indonesisiche taalgebied. Het hoofdstuk over de "kerk" heb ik voor mijn rekening genomen. Een boeiend, maar tegelijk ook moeilijk onderwerp. Zeker ook als je bedenkt dat de toekomstige lezers wonen in een land waar het christendom een minderheid vormt, maar waar binnen die minderheid sprake is van vele honderden verschillende kerken. Als Nederlandse schrijver moet je geen keuze willen maken in een situatie die je nauwelijks kunt overzien. Wel is het naar mijn overtuiging goed om de lezers het gereedschap in handen te geven waarmee ze binnen hun eigen context aan het werk kunnen. De Gereformeerde theologie geeft wat dat betreft prachtige en handzame aanzetten. Want hoe verschillend de situatie in Indonesië ook is vergeleken met die in West Europa, er zijn toch ook overeenkomsten. En vanuit de worsteling die heeft plaatsgevonden na de Reformatie in de 16de eeuw zijn wel degelijk lijnen te trekken. Het resultaat van het zoeken van mannen als Luther en Calvijn heeft wel degelijk ook betekenis voor diegenen in Indonesië die een visie op de kerk willen ontwikkelen waarin de Schrift het uitgangspunt blijft.

 

De opzet van de colleges aan de masteropleiding van Setia was deze keer dus anders. Graag wilde ik ontdekken of het hoofdstuk dat ik geschreven heb in voldoende mate aansluit bij de Indonesische context. Anders gezegd: ik wilde ontdekken of het niet over de hoofden van de doelgroep zou gaan omdat het te weinig aansluit bij de leef- en belevingswereld van Indonesische lezers.

 

Aan het begin van het project heb ik de studenten een twintigtal vragen over de kerk voorgelegd die ze schriftelijk moesten beantwoorden. Hiermee kreeg ik als het ware inzicht in de huidige stand van zaken voor wat betreft hun kennis en inzicht over de kerk. Vervolgens hebben de studenten in acht groepen presentaties gegeven over delen van het door mij geschreven hoofdstuk. Na de presentatie vond een zeer enerverende vragenronde plaats, die steevast uitliep op levendige discussies. Hieruit heb ik heel wat informatie kunnen halen die behulpzaam kan zijn bij het herschrijven van sommige gedeelten van het hoofdstuk. Tot slot heb ik de studenten precies dezelfde vragen laten beantwoorden als in het begin. Zo zou ik een beeld kunnen krijgen van wat het lezen van "mijn" hoofdstuk bij de studenten teweeg had gebracht.

In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat het kennisniveau wel iets, maar niet dramatisch omhoog was gegaan. Dat is ook te begrijpen, omdat er niet sprake was geweest van "normaal" onderwijs. Iedere groep had zich geconcentreerd op de stof van z'n eigen presentatie en het is de vraag of ze allemaal de rest van het hoofdstuk hebben doorgelezen. Toch was er een heel duidelijke en opvallende ontwikkeling waar te nemen. In het hoofdstuk heb ik veel aandacht besteed aan het ontwikkelen van denklijnen vanuit de Bijbel. De kerk is geen initiatief van mensen, maar een initiatief van de Zoon van God. De kerk vormt immers zijn Lichaam. In de beantwoording van de vragen kwam dit gegeven veel sterker naar voren in de tweede ronde. Waar het in het vormgeven van de kerk in de eerste ronde vooral ging om onderlinge afspraken en het je houden aan de regels van de overheid, kwam in de tweede ronde heel duidelijk naar voren dat het uiteindelijk de Here is die in zijn Woord de richtlijnen geeft voor hoe je ook als kerkleiders tegen de kerk moet aankijken en met de kerk behoort om te gaan.

 

Ik heb voldoende materiaal gekregen om het hoofdstuk verder te kunnen verbeteren en heb ook de indruk dat de studenten niet met lege handen naar huis hoeven te gaan. Dat stemt mij in ieder geval tot dankbaarheid en ik hoop dat de Here aan het hele project zijn zegen zal willen blijven geven.

 

R. Th. Pos / Rijnsburg

lid Redactieraad Litindo