Home

Column: Docenten van SETIA studeren aan de TU in Kampen

Datum: 1-03-2010

Auteur: Henk Schutten

Het is nu 28 februari als ik dit schrijf. Het was een regenachtige winderige zondag, maar tot genoegen van Edward, Rosita, Naftali en Mila alsmede de kinderen is het momenteel niet koud. In de afgelopen maanden was het: "o wat koud"niet van de lucht. Het is wat als je uit de tropen ons land komt en je maakt de koudste winter van de afgelopen jaren mee, en de sneeuwrijkste winter sedert 1979, en wie weet wat ons nog boven het hoofd hangt want het is perslot van rekening nog maar eind februari.

Toch hebben ze er zich goed door heen geslagen. Ondanks de weersomstandigheden hebben ze trouw de kerkdiensten op zondag bezocht.

Edward en Rostia probeerden met Gio de sneeuw vaak met de fiets te trotseren, terwijl Naftali en Mila met de kinderen door de sneeuw met de kinderwagen naar de kerk ploegden. 

Het is nu alweer anderhalf jaar geleden dat Edward en Rosita en hun zoon Gio en Naftali en Mila in Nederland aan kwamen. Begin september 2008 kwamen zij op Schiphol aan. Dat was wennen! Ze kwamen uit de hectische situatie rondom Setia in het rustige Nederland aan.

De ontwikkelingen rondom Setia volgens ze via internet en e-mail.

Toen Naftali en Mila in Nederland kwamen was Mila in verwachting. Inmiddels hebben ze 2 kinderen van de Heere genregen, Godric en Ryan. Godric is nu ruim 16 maanden en Ryan bijna 5 maanden.

De studie van Edward en Naftali vordert gestaag.

Naftali en Mila hebben met 2 kinderen een druk gezinnetje. Daarbij komt dat Naftali voor zijn studie de laatste tijd veel boeken moet lezen, en dat hij daar boekverslagen van moet maken. Daar heeft hij zijn handen meer dan vol aan, omdat het niet alleen Nederlandstalige boeken betreft maar ook boeken in andere talen.

Edward heeft het wat dat betreft iets minder druk. Edward en Rosita hebben een veel rustiger gezin. Gio is overdag naar de GBS de Mirt. Rosita doet op dit moment één morgen in de week vrijwilligers werk in het verzorgingshuis "de Vijferhof". Ze hoopt in de komende tijd ook weer te starten in het Verpleegtehuis, met vrijwilligers werk. Ze helpt met koffie en thee schenken aan de bewoners. Hier beleeft ze veel plezier aan.

Gio is een fanatieke voetbalplaatjes spaarder. Steevast klink als je bij hun komt: Oom Henk, hebt u ook voetbalplaatjes meegenomen?"

Edward wordt nog wel eens gevraagd om voor de gaan in een kerkdienst in een GKV. Daar is de volgende oplossing voor gevonden: De plaatselijke predikant leidt de dienst en doet de liturgie, en Edward verzorgt de woordverkondiging. Hij doet dat volledig in de Nederlandse taal.  Zo heeft Edward de laatste maanden in de kerk van Enschede Zuid gepreekt bij Ds. van 't Foort, 2 x in de kerk van Vrouwenpolder in Zeeland bij Ds. D. Griffioen, en  afgelopen week in de kerk van Balkbrug bij Ds. J.B.K. de Vries.  Dit is heel erg goed voor de taalkundige ontwikkeling van Edward.

Dit is heel stimulerend voor het bevorderen van de betrokkenheid van de achterban, omdat je het werk zo wel heel dicht naar de gemeente brengt.

Naftali komt hier door de eerder geschetste drukte momenteel niet aan toe. Hopelijk komt dat wel als hij het wat rustiger krijgt.   

De begeleiding van "onze" Indonesiërs is een hele mooie  en dankbare taak. Je krijgt er veel dankbaarheid en liefde van Naftali en Mila en Edward en Rosita voor terug.

En we doen dit niet voor ons zelf, maar het is de Heere die dit op onze weg heeft geplaatst, en Hij is het die ons inschakelt bij de verbreiding van ZIJN Evangelie in Indonesië. Daar wordt je stil van.

Wij spreken de wens uit dat de Heere Edward en Naftali rijk zegent in hun studie, zodat ze straks op Zijn Tijd weer terug mogen gaan naar Jakarta om de opleiding die ze hier volgen in praktijk te brengen in Indonesië waardoor dat dienstbaar mag zijn aan de opbouw van Zijn Kerk in Indonesië.

Henk Schutten

28 februari 2010.